بت درون من......ای عشق

چه سنگین گذشت عصر بارانیم گویی نوازش نمی کرد باران صورتم را !

و امروز دوباره شکست تکه ای از شکسته های قلبم در ان گوشه پاییزیه

گریه ام و فریادم تنها سکوتی بود تا حرفهایم در بستری از بغض بخوابند ..........

کاش گفته بودم تو روزی بتی بودی که قلبم ستایشت میکرد و دریغ

از گوشه چشمی که همان بت شکنم کرد !

و امروز .....بخشایش عذرم مفهومی بی رنگ است

و من گمشده ای هستم در اعماق تاریک قلبم

حرفت چیه......# رفیق...